مصریان باستان و چینی ها نقش زیادی در تاریخ بیومتریک داشتند. اگرچه به نظر می رسد فناوری بیومتریک متعلق به قرن بیست و یکم باشد، تاریخچه بیومتریک به هزاران سال پیش باز می گردد. امروزه تمرکز بر استفاده از تشخیص چهره بیومتریک و شناسایی ویژگی ها برای توقف تروریسم و بهبود اقدامات امنیتی است. هنگامی که یک فرد با یک الگو یا نمونه در پایگاه داده تطبیق داده می شود، یک هشدار امنیتی به مقامات ارسال می شود. فضای یک فرد بین چشم ها، گوش ها و بینی بیشتر داده های شناسایی را فراهم می کند.
ACLU و دیگر گروههای آزادیهای مدنی مخالف استفاده گسترده از این فناوریهای بیومتریک هستند، اگرچه آنها ضرورت حضور آنها در فرودگاهها و پس از بمبگذاری لندن را تایید میکنند. فنآوریهای بیومتریک همچنین باید به استانداردسازی بیشتر و نوآوریهای فناوری دست یابند تا به عنوان یک راهحل قابل اعتماد احراز هویت شناسایی شوند.
جدول زمانی فناوری بیومتریک
کاوشگر اروپایی ژائو دی باروس اولین نمونه شناخته شده اثر انگشت را که نوعی بیومتریک است در چین در قرن چهاردهم ثبت کرد. تجار چینی از جوهر برای گرفتن اثر انگشت کودکان برای اهداف شناسایی استفاده می کردند.o در سال 1890، آلفونس برتیلون، میز پلیس پاریس، مکانیک بدن و اندازه گیری ها را برای کمک به شناسایی مجرمان مطالعه کرد. پلیس از روش او، روش برتیلوناژ، استفاده کرد تا اینکه به اشتباه برخی از افراد را شناسایی کرد. روش Bertillonage به سرعت به نفع انگشت نگاری کنار گذاشته شد و توسط ریچارد ادوارد هنری از اسکاتلند یارد دوباره مورد استفاده قرار گرفت.
o کارل پیرسون، ریاضیدان کاربردی، تحقیقات بیومتریک را در اوایل قرن بیستم در دانشگاه کالج لندن مطالعه کرد. او با مطالعه تاریخچه آماری و همبستگی به اکتشافات مهمی در زمینه بیومتریک دست یافت که در تکامل حیوانات به کار برد. کار تاریخی او شامل روش لحظه ها، سیستم پیرسون منحنی ها، همبستگی و آزمون کای اسکوئر بود.
o در دهههای 1960 و 1970، رویههای احراز هویت بیومتریک امضا توسعه یافت، اما زمینه بیومتریک تا زمانی که سازمانهای نظامی و امنیتی به تحقیق و توسعه فناوری بیومتریک فراتر از اثر انگشت پرداختند، ثابت ماند.
o 2001 Super Bowl در تامپا، فلوریدا – هر تصویر صورت 100000 هوادار در حال عبور از استادیوم از طریق دوربین های امنیتی ویدئویی ضبط شد و به صورت الکترونیکی در برابر عکس های پلیس تامپا بررسی شد. هیچ مجرمی شناسایی نشد و نظارت تصویری باعث شد بسیاری از مدافعان آزادی های مدنی فناوری های شناسایی بیومتریک را محکوم کنند.
o پس از 11 سپتامبر — پس از حملات، مقامات فناوری های بیومتریک را در فرودگاه ها نصب کردند تا تروریست های مظنون را شناسایی کنند، اما برخی از فرودگاه ها، مانند پالم بیچ بین المللی، به دلیل هزینه های سیستم نظارت، هرگز به وضعیت نصب کامل نرسیدند.
o 7 ژوئیه 2005 لندن، انگلستان — مجری قانون بریتانیا از فناوری های تشخیص چهره بیومتریک و دوربین های ویدئویی 360 درجه “چشم ماهی” برای شناسایی تروریست ها پس از چهار بمب گذاری در مترو و اتوبوس دو طبقه استفاده می کند. در واقع، لندن بیش از 200000 دوربین امنیتی و دوربین های نظارتی دارد که از دهه 1960 مورد استفاده قرار گرفته اند.
امروز و چشم انتظار
بیومتریک یک زمینه در حال رشد و بحث برانگیز است که در آن گروه های آزادی مدنی نگرانی خود را در مورد مسائل مربوط به حریم خصوصی و هویت ابراز می کنند. امروزه قوانین و مقررات بیومتریک در حال انجام است و استانداردهای صنعت بیومتریک در حال آزمایش هستند. بیومتریک تشخیص چهره به سطح رایج انگشت نگاری نرسیده است، اما با فشارهای مداوم فناوری و با تهدید تروریسم، محققان و توسعه دهندگان بیومتریک این فناوری امنیتی را برای قرن بیست و یکم تقویت خواهند کرد.
حق چاپ © 2005 Evaluseek Publishing.
منبع توسط Alice Osborn
